«از اوراد گل سرخ»
بعد از دی دیوانه و آن سردی دیرند
وان پیر یخ نیمه دیماه شکستن ،
بسیار نپاید
این لحظه سرمای گل سرخ
این لحظه خون خوردن و خاموش نشستن

"استاد شفیعی کدکنی"

---