چقدر بزرگ شدی

لوبیای کوچک سحرآمیز

بزرگ ....آری

آما نه آنقدر

که سرت از شانه های آسمان در گذرد

و سینه ات

از بلوط های پیر دامنه های زاگرس

ستبرتر باشد.

بیاد داشته باش

لوبیای سحر آمیز

نه جادوی ریشه هایت سبزینه ی زمین را افسون خواهد کرد

ونه گردن فرازی ساحرانه ات

آبی آسمان را مسحور خویش می سازد.

هیزم شکنان در راهند

در دستشان تبرهایی فولادین

وبر زبانشان سرودهایی باستانی

ورد شان باطل السحر توست

بیاد داشته باش

لوبیای سحرآمیز!